Grand document
From Fina Wiki
- Imported from"Imported from" is a predefined property that describes a relation to an <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Import_vocabulary">imported vocabulary</a> and is provided by <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Special_properties">Semantic MediaWiki</a>. dc:description (dc | Dublin Core Metadata Element Set, Version 1.1)
- Has preferred property label"Preferred property label" is a declarative predefined property to specify a <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Preferred_property_label">preferred property label</a> and is provided by <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Special_properties">Semantic MediaWiki</a>.
- Has property description"Property description" is a predefined property that allows to describe a property in context of a language and is provided by <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Special_properties">Semantic MediaWiki</a>.
- Original passage from the "Grand document". (en)
- Originalpassage im "Grand document". (de)
Name der Seite. (de)
A
4 May 1598 (from Augsburg): “Cum decreverim libellum meum Impp. Assiduo amicorum hortatu denuo mittere in publicum, neminem habeo, Vir clarissime, quem illum commendem nisi tibi, aut nepoti tuo Jacobo Colio, idque vetere motus amicitia et familiarite, quae ante annos plus munus XX vivente adhuc parente meo p. m. inter nos inita erat, eo praecipue tempore quando nobiscum erat Clarissimus dominus Joannes Vivianus cui maxima intercessit cum parente meo familiaritas et amicitia, sicut haud ita pridem me per literas admonuit, hac igitur ratione ductus iam tibi quoque hunc meum libellum (quem modo mitto) commendo ea commendatione quae potest esse maxima et diligentissima, et quia scio tibi ingravescente iam aetate et aliis negociis occupato, id fore difficile et laboriosum forte, peto ut id nepotii tuo Colio comittas, qui ob eam quam in ipso percepi humanitatem et benevolentiam et amorem etiam in studium antiquitatis, forte haud gravatim quicquid erit operae aut laboris subibit, promovendo et monendo dominum Moretum, ut Plantinianis vestigiis insistens, hunc quoque emendatione in publicum prodire velit” (Den Haag, Koninklijke Bibliotheek: MS 79 C 4 (161), f° 165; Hessels 1887, no. 320, p. 750-751).
['Since I have decided finally, at the continuous encouragement of my friends, to publish my little book Impp., I can think of no one, Distinguished Sir, to whom I would entrust it except you, or your nephew Jacobus Colius, and in that I am motivated by our old friendship and intimacy, which was begun amongst us more or less 20 years ago while my father was still alive ... For that reason I have been led to entrust to you this my little book (which I now send), with my strongest and most attentive blessings; and because I know, since you are preoccupied with wearisome old age and other matters, it would perhaps be difficult and troublesome for you, I ask that you entrust it to your nephew Colius, who through that decency and good will that I have seen in him and also his love for the study of antiquity will undertake, perhaps not too onerously, whatever work and effort is needed, to move forward and urge Mr Moretus so that he, who is following the footsteps of Plantin, will wish to publish it, fully corrected. I freely delegate the whole business to him, and let him do what he wants, only taking advice in accordance with your and Mr Colius’s judgment and opinion, which will be as good for me as if I myself was present and on the spot.' (translation from Burnett 2020b, pp. 197-8)]
6/16 Febr. 1599 (from Augsburg): “S. P. Gratissima mihi fuit epistola tua doctissima qua ad incomptas meas literas respondere dignatus es vir clarissime, illa que ad Graecorum nummorum considerationem hortaris facerem id quidem perlubenter nisi et aetas et valetudo ab hoc studio quasi retraheret: faciam tamen quod potero dum mihi superstiti esse contigerit, atque eo in negotio utar opera etiam Dom. Hoschelii qui me de aliis atque aliis interpretationibus subinde admonet. Id autem totum negotium Dom Freer expediendum relinquam, cuius foetum expectamus, et quid praestiterit in antiquitatis studio videbimus, quae vero tu in huius argumenti genere observaveris, lubentissime si miseris videbo, et vicissim mittam ea, quae ex Graecis aliquot nummis descripsi. Res est magni laboris et industriae et ego non tantum mihi sumo ut huic operi quale potes satisfacere possim, quare posteris commendabo, Goltzius in Graecia sua multa praestitit, atque aliis ansam cogitandi praebuit, cuius exempla in officinis non amplius extare doleo; possent enim multis esse usui, hoc idem fiet in aliis eius operibus, quae iam magna ex parte desiderantur, ita fieri solet plerumque omnibus bonis autoribus: Quod ad diligentiam tuam attinet, quam in libellum meum impendisti maximas tibi gratias et habeo et ago, relaturus si potero, atque utinam gratificari tibi possem emendis his quos petis nummis, sed nulli venales extant: Julium aureum cum imagine ipsius ne videre quidem me memini. Scis qui sint alii cum Hircio et Planco ni fallor. Galba et Caius rari quoque sunt ut scis, de Diadumeniano aereo videbo si vixero, non satis mihi constat an viderim nec se, scio thesaurum aereum in quo nisi reperiam frustra alibi perquirendo laborabo: Libello meo Impp. Nihil insuper addendum puto, Graeca cum Latinis aut Romanis parum conveniunt. Lazius nec satisfecit in opere suo illo Graeco, sed variae sunt hominum sententiae et suum cuique pulchrum. Ad me quod attinet clarissime Coli, faciam ut beneficia quibus respondere non possum grata recordatione et memoriam colam, maiora ni sunt et illustriora quam solvendo iis esse possit tenuis et angusta suppellex mea. Vale mi clarissime et…” (Leiden, Universiteitsbibliotheek Leiden: MS BPL 2755; Hessels 1887, no. 324, p. 761-762).
-Lettre du 28 novembre 1706 : [brèves allusions à quelques ouvrages de numismatique et d’épigraphie, édités en Hollande et en Angleterre] (voir Registre-Journal de l’Académie des inscriptions, séance du 20 décembre 1706 ; Abdel Halim, p. 533, n° CCXLIV). +
Lettre du 2 février 1664 (de Rome): "Ho subito, giunto in Roma, ubidito ai clementissimi comandamenti che Vostra Altezza Serenissima si degnò darmi in voce con aver reso al signor Gottifredi le cinque medaglie rimandategli dall'Altezza Vostra e pagatogli l'intiero di scudi quarantuno e giuli quattro di questa moneta per il valore di quella restata a Vostra Altezza Serenissima ..
Di Vostra Altezza Serenissima umilissimo devotissimo e obbligatissimo servitore
Agostino Monanni
Di Roma li 2 di febbraio 1664" (Firenze, Archivio di Stato, MP 5571, c. 118; Barocchi - Gaeta Bertelà 2007, p. 801-802). +
-Lettre du 17 juin 1671 (de Rome) : lettre qui permet d’identifier « il Bancherotto » avec Antonio Cavalieri (Firenze, ASF, Mediceo 5541, f° 42 ; L. Giovannini 1979, p. 165, note 51). +
65-21 Sept. 1583 (from Ferrara): “Si verò de antiquarum verum delectamento loqueremur numismatum nempe, ac inscriptionum huic negocio per aliquot annos dedi operam, non nullaque apud me sunt non indingè : neque ineruditè, conservata ; et ex his unum, et laterum satis celebre : Pertinacem habeo aureum atque adeo perfectum ; ut modò è terra eutum diceres : vel hodie exculptum, at cum tu Imperatores habeas in serie aurea : argentea : et aenea videris mihi omnium ditissimus : de Ottone aureo (antiquo inquam) rari quippe apparent ; erat quidam mercator Germanus Venetiis : qui de tali iactabat se dominum ; et merito, erat enim numisma illud vere Germanum, et antiquum : serenissimus meus Princeps simile habet : tum praeterea argenteum ; cum tamen vulgare sit omnibus ; nam et ego penes me tali fruor non spernendo nec vili. habet, et ipse Princeps, aeneum Otonem antiquum, et vere Germanum : attamen forma, ipsius eadem est ; et antiqua ; et excusa qualis est aureus nempe, et argenteus, neque grandiori forma quemquam unquam vidi licet ego habeam grandiusculum ; et litteris etiam ipsius nomen OTHO declarantibus ; sed non sum credulus illi ; licet in aureo circulo ornaverim : Didium Julianum pariter, et Pertinacem ; aereum haberemus scerum super omnia(.) numismata Greca tum argentea, tum aenea profiteor, me non pauca habere illaque eruditione celebri, imo :multa quoque suis Elogiis fulcita à nostro Ligorio omnium qui in humanis degunt antiquitatum peritissimo et haec sunt quae apud nostros huius studii Celebres in pretio habentur. Oh si videres quali quantaquè (tua venia dixerim) admiratione honestaque afficerere invidia; sed haec omnia coram, non autem per epistolam sunt tractanda; nimis enim distat ortus ab occidente. Verum si reliqua facie ad faciem permutare; et tractare daretur forte. Quod meus ortus habet tibi me donare licebit; si dederis nobis quod tuus hortus habet” (Den Haag, Koninklijke Bibliotheek: MS 79 C 4 (011), f° 154-155; Hessels 1887, no. 129, p. 301-303).
La Haye, Museum Meermanno-Westreenianum (Ms. 7 C 3 [1]), traduction néerlandaise réalisée en 1617 par A. J. van Wouw des XI Dialogos d’Antonio Agustin, suivi du douzième dialogue (fol. 274r-291r) inventé par Andreas Schott (Scheller 1978, p. 77-78). +
-Madrid, Biblioteca Nacional de Espana, Ms. 2639, f° 40r-55v : Antonii Augustini Musei Antiquiora Numismata (voir Agustin 1774, VIII, p. 311-338 ; Carbonell i Manils 1992-1993, p. 171, n° 8). +
A note written in this copy of Ainsworth 1719-1720 reads
'Tho. Birch Martii 16 1754
The greatest part of this Collection of Mr Kemp had been made by Mr John Gaillard, who had been Governor to George the first Lord Carteret, created so 19 Oct 1681 & sold them to his Ld. for an annuity of 200 £. After the death of the Lord which happened 22 Sept 1695, Mr Kemp bought a considerable part of the collection, during the minority of John Lord Carteret, now Earl of Granville.<br>
This Remark was made by Heneage Earl of Winchelsea who saw many of the things in the possession of Mr Gaillard at Angers in France in the
Year 1676, and afterwards much increas’d at Paris in 1683.<br>
Mr Kemp’s Collection was sold by Auction at the Phoenix Tavern in Pall Mall on Thursday the 23rd, 24th, 25th, & 27th of March 1721, in 293 Articles, & the Amount of the Sale was £1090:8s:6d' +
Albani, Alessandro - Observations sur les commentaire de M. l’abbé Vénuti sur les médailles de cardinal Albani +
-Paris, BnF, Méd., Rés. 10007 VAT F° :Jean-Jacques Barthélemy, Observations sur les commentaire de M. l’abbé Vénuti sur les médailles de cardinal Albani. XVIIIe s. 4 p. 200 x 150 mm. Relié en tête d’Antiqua numismata maximi moduli aurea, argentea, aerea ex museo Alexandri, S.R.E. card. Albani... par R. Venuti, Rome, 1739, t. I (ex-libris de Mionnet). +
-Lettre du 15 février 1740 (de Pontida): “Desidererei oltre il cenno che mi fece allora, un più espresso sentimento intorno la [c. 649 v.] medaglia prima della tavola seconda colle lettere credute etrusche. La prego pure della di lei intelligenza e spiegazione della leggenda della medaglia prima della tavola quinta. Le suppongo nota quella del Sig. Havercamp ne’ suoi Commentarj al tesoro morelliano delle Famiglie Romane alla pagina 142 colla quale occasione esamina ancora le altrui opinioni. Finalmente la prego motivarmi la di lei opinione circa la spiegazione delle lettere [...] nelle medaglie di [...] non essendo intieramente persuaso dalla spiegazione del Noris, Harduino ed altri che ho veduti. E se ha qualche altra notizia nummaria massime intorno la tribunizia podestà, che possa illustrare o correggere le mie opinioni a lei già note, mi farà sommo favore a comunicarmele. Attenderò poi una piena notizia della di lei opera a stampa sopra li Medaglioni toscani, che mi è stato significato aver’ella fra le mani, e a quest’ora crederei sotto il torchio. Supplirà ella colla di lei dottrina ed erudizione a difetti della mia, ed io avrò piacere d’imparare e correggermi.” (Firenze, Biblioteca Maculleriana, BVII, 18, f° 649r-v – online). +
Aldrovandi, Ulisse - Vocabula pertinentia ad militiam, ad vasa, ad ornatum muliebrem, ad instrumenta rustica, ad aedificia, ad domus suppellectilem, ad rem nummariam +
Bologna, Biblioteca Universitaria, Ms. Aldrovandi 74: Vocabula pertinentia ad militiam, ad vasa, ad ornatum muliebrem, ad instrumenta rustica, ad aedificia, ad domus suppellectilem, ad rem nummariam, i cc. 418ʳ⁻ᵛ (cm 33x24) +
-Lettre du 17 oct. 1772 (de Rome): "Sig(nor)e Pr(inci)pe di Kaunitz Vienna, Roma 17. Ottobre 1772, Altezza, Mi fa grazia singolare V(ostra) A(ltezza) qualunque volta mi onora di qualche suo comando, e più singolare allorché mi procura il piacere di conoscere sogetti di merito quale trovo il P(adr)re Eckel, che si è degnata di raccomandarmi con venerato suo foglio dello 18. [sic] del caduto Agosto. L’ho ricevuto con tutte quelle dimostrazioni, che ho saputo le più atte a fargli concepire il sommo mio rispetto p(er) V(ostra) A(ltezza) et il sommo pregio di ubbidirla. L’ho trattenuto assai e con molto piacere sopra il sogetto delli suoi studj; nei quali l’ho trovato versato a segno, che niente gli debba arrivar nuovo; e gli ho fatte illimitate le offerte dell’opera mia per ogni sua occorrenza. Se si prevalera Egli di queste, come mi ha dato a sperare avrà luogo di convincersi p(er) se stesso della sincerita delle med(esim)e et avrà quello di rendere testimonianza app(ress)o V(ostra) A(ltezza) che non ha chi più di me sia memore delle grazie, che mi ha compartite, e della gratitudine a corrispondere alle medesime. Bacio a V(ostra) A(ltezza) affettuos(ament)e le mani. Di V(ostra) A(ltezza)" (Vienna, Österreichische Staatsarchiv, Gesandtschafts- und Konsulararchive, Rom Vatikan I. Akten, Korrespondenz Albani 205 (folio not numbered); Williams 2022, p. 269). +
Lettre du 6 mai 1580 (de Padoue): "Illustrissimo e Reverendissimo Monsignore Patrone e Segnore mio Colendissimo sempre, La dolcissima sua lettera de XI del presente datta nella bella Roma e consignatami in Padova, per il Reverendo Nostro Padre Francesco Ripa, suo agente, statami fuori di modo gratissima per vedere e conoscere io il suo bello e generosissimo animo inclinato a concedermi il desiderato da me antico sasso di Sesto Pompegio, acciò che quello maggiormenti abbi a farne ornamento a gli altri miei antiqui sassi al numero di cinquantasei. Il di Sesto Pompegio lo faria porre apresso il sasso di C. Oppio, il quale antiquamente fece la legge Appia a tempo de' Romani per rafrenare il soperbissimo lusso del vestire delle pomposissime matrone romane et anco forse d'altre città d'Italia. Il sasso di C. Oppio ha quatro teste, due di uomo, cioè padre e figliolo, le due di donna, cioè moglieri di esso C. Oppio. La prima per nome Rutillia, la seconda Cassia e quivi da basso vi sonno le littere descritte, come le si vegono nell'istesso antiquo sasso di C. Oppio. Del sasso di Sesto Pompegio cessomi, io ne restarò sempre obligatissimo e deditissimo a Vostra Signoria Illustrissima e Reverendissima e se le due argentee medaglie a lei per me mandategli et il ritratto di Tito Livio, gli sonno state di sodisfazzione, mi è carissimo sommamente. [...]" (Firenze, Archivio di Stato, MP 5107, c. 294; Barocchi - Gaeta Bertelà 1993, p. 164, num. 179). +
Lettre du 20 mars 1598 (de Bologne) : vente à Orsini d’une monnaie avec l’effigie de Cicéron (Vatican, Biblioteca apostolica vaticana, Ms. Lat. 4105, fol. 333-334 [fol. 337-338 : paiement le 14 fév. 1598] ; voir Missere Fontana 1995, p. 200, note 205). +
-Lettre du 16 févr. 1565 (de Rome) : lamentando la scarsità del materiale, aveva inviate il 16 febbraio 1565 « alcune medagliette dell’ordine piccolo delle quali il Calicula con la sorella è rarissimo, et un Augusto gra(nde) » (Modena, ASMo, ASE, Cancelaria Ducale, Ambasciatori, Roma, b. 71, n. 337/1 ; Missere Fontana 1995, p. 225). +
-Lettre du 7 avr. 1565 (de Rome) : Alessandro de Grandi asserisce di avere « havuto commissione da Ms. Agostino Mosti in nome suo che non manchi ogni settimana mandare qualche medaglia » (Modena, ASMo, ASE, Cancelaria Ducale, Ambasciatori, Roma, b. 71, n. 337/2 ; Missere Fontana 1995, p. 225). +
-Lettre du 5 mai 1565 (de Rome) : « une medaglia di Calicola con la corona civica di riverso, la quale ho mandato per esser assai conservata, et non gia perche ne manchi di simile, et di migliori assai ». Nella stessa lettera vediamo che Alfonso acquistava anche a Parma, infatti Gio. Federico Buongioanni, ovvero Bonzagni, della famiglia di medaglisti di quella città, che gli aveva offerto tre medaglie per « 200 ducati di oro in oro », aveva già inviato a tal proposito una lettera all’antiquario ducale Enea Vico, e copia (inviata da Mosti) era giunta anche fino a Grandi (Modena, ASMo, ASE, Cancelaria Ducale, Ambasciatori, Roma, b. 71, n. 337/3 ; Missere Fontana 1995, p. 225). +
-Lettre du 3 avr. 1566 (de Rome) : Grandi inviata quattro « medagliette, una delle quali è rarissima, cioè il Procopio chef u parente di Giuliano Apostata, & creato imperatore in Bithinia non fu mai vedutta in Roma ; et le altre tre hanno ancora esse qualche cosa di buono » (Modena, ASMo, ASE, Cancelaria Ducale, Ambasciatori, Roma, b. 71, n. 337/6 ; Missere Fontana 1995, p. 225). +
-Lettre du 8 mai 1566 (de Rome) : envoi de quatre autres « medagliette » (Modena, ASMo, ASE, Cancelaria Ducale, Ambasciatori, Roma, b. 71, n. 337/7 ; Missere Fontana 1995, p. 225). +