Grand document
From Fina Wiki
- Imported from"Imported from" is a predefined property that describes a relation to an <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Import_vocabulary">imported vocabulary</a> and is provided by <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Special_properties">Semantic MediaWiki</a>. dc:description (dc | Dublin Core Metadata Element Set, Version 1.1)
- Has preferred property label"Preferred property label" is a declarative predefined property to specify a <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Preferred_property_label">preferred property label</a> and is provided by <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Special_properties">Semantic MediaWiki</a>.
- Has property description"Property description" is a predefined property that allows to describe a property in context of a language and is provided by <a rel="nofollow" class="external text" target="_blank" href="https://www.semantic-mediawiki.org/wiki/Help:Special_properties">Semantic MediaWiki</a>.
- Original passage from the "Grand document". (en)
- Originalpassage im "Grand document". (de)
Name der Seite. (de)
E
-Lettre du 4 novembre 1688 (de Florence) : « Vetustae Syro-Macedonum monetae, Monetam celebratissimum vatem, in ipse operis mei fronte praeconem habebunt, qui eruditissimisac elegantissimis versibus eorumdem praetium augebit. & quidem meus ille tot jam vestris laudibus exceptus, simiolus placere incipit, qui antea sui deformitate auctori non dicam risum, sed indignationem movebat: verum tardius ex Typographorum officina prodibit, ita enim hic opera lentiores sunt, ac saepe feriantur » (Noris 1741, lettre CLXXIX, col. 343-344). +
-Lettre du 7 février 1690 (de Pise) : "Liber meus de Epochis Syromacedonum invita Lucina in lucem tandem emissus est; nam qui characteres compingebat oculorum usum fere amisit, qui vero nummorum typos imprimebat, cum adhuc decem numismata imprimenda superessent phtisi extinctus, est, suosque annos absolvit priusquam volumini de Syrorum annisinem imponeret, unus auctor mitiora fata expertus sum, quae mercenariis nostris operis adeo iniqua suere. intra paucos dies pluria exemplaria Massiliam transmittam, inde ad vos Parisios deportanda. addidi Fastos Anonimi a Toinardo ac Pagio nostris expetitos, quos e Bibliotheca Vindebonensi obtinui. […] denique adjeci dissertationem de nummo Herodis Antipae cum anno Tetrarchia eiusdem XLIII. de quo me V.C. Pagius consultum voluit. Habes igitur absolutam libri editionem, qui nihil nisi invidiam fatis, quae, uti dixi, adversa expertus est, tibi vero plurimum debet, quippe qui juncta cum amico incomparabili Toinardo opera, tot nummorum typos ad me transmittendos curasti. quamvis enim illos a V. C. accepi, nullus dubito quin idem, te precante, eosdem tanta copia transmiserit. […] Eruditiss. ac Clariss. Andream Morellium salates velim, quem a nobili Anglo libertati restitutum nuper intellexi" (Noris 1741, lettre CLXXX, col. 344). +
-Lettre du 5 mars 1690 (de Pise) : « Simulque tibi respondi, additis litteris ad Viros Clariss. Toinardum & Vaillantium. quod vero diutius a scribendis epistolis cessavi, id non oblivione officii factum est, sed quod Typographicae curae me hactenus totum occuparunt, ut nedum capiendi interdiucibi, sed vel unius sumendae potiunculae tempore excluderer. nam cum Typographus graecas litteras ignoraret, coactus sum gracos caracteres meis ipse manibus compingere, variosque gracorum accentus non sine taedio in tot capsulis quaesitos inserere, & tot errata in singulis paginis mea quoque manu mutatis characteribus emendare, ut Augiae stabulum facilius purgassem praeterea cum Fastos Consulares Anonimi a Toinardo ac Pagio nostris mihi inculcatos addiderim. […] Doleo vicem V. C. Vaillantii, cuius Apologia in spongiam incumbit, quod ille aut sperar, aut rimet eos qui sunt potente, a seculo Viri famosi, quorum amicitiam ac odia i pie perinde habeo. Hinc in singulis fere paginis mei Voluminis vapulat Harduinus, cujus erroribus jugulatis Antiquariorum manes satiabo quibus ille in praefatione adeo superbus insultat. […] In eodem Volumine de Epochis pag. 208. laudo epistolam Bellorii de nummo Antonini Pii, ad illustriss. D. Abbatem Claud. Nicasium. […] Superi te nobis mitiores diu servent incolumem. salvere jubeo eruditos amicos meos Vaillantium ac Morellium. Pisis V. Kal. Martias anno 1690. Proxima hebdomade Liburnum cum Sereniss. Magno Duce pergam, ac libri mei exemplaria Massiliam transmittam inde Parisios deportanda » (Noris 1741, lettre CLXXXI, col. 345-346). +
-Lettre du 4 mai 1690 (de Florence) : « Tertius mensis agitur ex quo plura mei operis de Epochis Syromacedonum exemplaria Massiliam ad Dominum Rigordum transmisi, quorum 10 aut 12. Parisios eidem mittenda commisi. Si eiusdem frater qui de numino Herodis Antipae dissertationem edidit, adhuc Parisios morator, poteris ab eodem intelligere num memorata exemplaria ad ejusdem fratris manus per venerint ipsum autem rogavi ut eadem V. Cl. Joanni Mabillonio isthuc mitteret, qui eadem quemadmodum modo ad ipsum scribo […] Dissertationem amici nostri Toinardi a V. C. Pagio accepi, cujus tamen opinionem de bis in anno iterata Tribunitia Potestate Impp. inscripti lapides oppugnant ; die enim natalitantum Imperii eamdem mutiplicabant. legi dissertationem Cl. Rigordi de nummo Herodis Antipæ, nec me poenitet eadem de re epistolam edidisse, siquidem omnia minutatim magis ac scrupulosius expendo. quid agit V. C. Morellius? nondum ne honesta missione ac donatus ingentibus, quæ meruit, stipendiis ad suos dimissus est? Sed vereor ne eroganda tot exercitibus numerosis stipendia, litteratorum congiaria non imminuant tantum, sed supprimant » (Noris 1741, lettre CLXXXII, col. 346). +
-Lettre de juillet 1690 (de Florence) : « Tuam, Vir illustriss. de Veteri monumento Auxensi dissertationem, vario eruditionis genere ornatam accepi III. Non. Julii, una cum Toinardi V. C. interpretationibus nummorum Caracallae, Trajani ac Commodi. equidem id temporis hæc litterata munera a vobis neutiquam expectabam. […] Toinardus noster tranfactos tot ante saecula vitae Commodi annos veluti recentes, ac Antiquariis prorsus novos exhibuit, quos si antea Harduinus observasset, vah, quantos sibi Antiquariorum Cymbalum plausus dedisset. […] Toinardum acutissimi ingenii Virum jam tandem Parisios reducem, meo nomine salutes velim, cui mei de epochis Voluminis editionem debeo, siquidem nisi Viri harumce rerum supra ceteros peritissimus tot insignium nummorum epochas ad me transmisisset, ac suas insuper adnotationes significasset, nihil plane eruditorum lectione dignum litteris demandassem. doleo vices V. C. Morellii iterum in custodiam traditi, vereorque ne semel & iterum sibi noxiam artem condemnet, alioque studia traducat. Antonio Pagio historiæ ecclesiasticae restauratori non rescribo, quod idem brevi se in patriam rediturum significavit. expecto aliquam ab Harduino Satyram, qui toties meo in volumine pulsatur ; illi tamen suas voces reddam » (Noris 1741, lettre CLXXXIII, col. 347-348). +
-Lettre du 5 août 1690 (de Florence) : « Jam tuas dissertationes sive notas eruditissimas de monumento Auscensi Patavium misi, modo meditor typis mandare tabulas Paschales Cycli annorum 84. Hac occasione addere potero, si qua mihi addenda aut corrigenda ex nummis eruditissimus Toinardus indicabit. Vale illustriss. Domine, & quod iterum rogo, cavesis ne mei causa ab Harduinianis odio habearis, sunt enim viri famosi potentes a saeculo » (Noris 1741, lettre CLXXXIV, col. 349-350). +
-Lettre du 27 septembre 1690 (de Florence) : « Epistolae isthinc: Massiliam usque delatae, mari postea januam pervemiunt, atque illinc per Italiam disperguntur. hoc itinere terrestri ac maritimo tuam postremam epistolam datam die 28. Aug. cum priore parte notarum in Lactantium summi Viri Toinardi recepi, alteraque hebdomade alias pariter notas accepi ad paginam usque 96. Sunt ille quidem eruditissima, quas fortasse suum in volumen referet Cuperus, qui eamdem Spartam tentat. qua de nummo Pantheo scripsisti adhuc in Anissonii manibus servantur, uti & critica Baroniana V. C. Pagii quam alter Bibliopola nobis invidet […] interim sunt mihi 200. exemplaria libri de Epochis, sed sine figuris nummorum, quas mortuo priori opifice, neminem hic reperio perficiendo operi idoneum, licet artis semiperiti non desint, quibus tandem cogar impressionem numismatum committere. adfuit hic amicus nobilis illustriss. Spanhemii, sed defuit exemplar libri de Epochis, quem eiusdem nomine rogabar transmittere. Vaillantius in eadem epistola exhibet typos nummorum Cilicia cum Epochis, unaque petit ut Ciliciam ipsi relinquam. novi Viri ingenium immo genium; unus ipse tantum vellet de nummis scribere, uti Harduinus solus videri vult sapientius eorumdem interpres. […] Icones nummorum mihi dudum salivam moverunt. at V. C. Toinardus scripta ultra nonum annum limæ admovet, hinc nitidissima postea in lucem veniunt, quae fine nævis universi mirentur. interim ægre fero Andreæ Morellio exemplar mei libri furreptum, quod illi maxime debebatur ob typos mihi tam humaniter ab eodem delineatos; hanc animi amaritudinem mitigabo, modo sciat quam honorifice eumdem illis in paginis non semel appellaverim. eumdem etiam atque etiam saluto, ac non colloquii quam obtinuit, sed plenam integramque libertatem illi auguror. Vale vir candore ac doctrina spectatissime. Florentiæ die 27. Septembris 1690 » (Noris 1741, lettre CLXXXV, col. 350). +
-Lettre du 6 octobre 1690 (de Florence) : « Rogo ut significes amico nostro V. C. Vaillantio, vererime, ne recte epigraphem nummi Alexandri Severi eidem transmiserim. ea autem est cum pede ac serpente: a AΔΡIAAΛEΞANΔPOΥΠ AIΓ nec ullæ litterae insuper desunt, sed illis ultimis AIΓ. Spatium gyri in nummo integerrimo terminatur. illustriss. Apamiarum Antistes prolixam æque ac elegantem mihi epistolam scripsìt » (Noris 1741, lettre CLXXXVI, col. 351-352). +
-Lettre du 7 novembre 1690 (de Florence) : « Ante tres hebdomades tuam tandem de nummo Pantheo Hadriani dissertationem accepi, legi illam avidissime æque ac jucundissime; ut quæ summam ubique eruditionem eamque variam ex latinis Græcisque Scriptoribus deductam, locupletissime præfert. […] Lipsia in notitiis litterariis, Vah, qualibus encomiis, & quam diffuse librum meum de epochis onerarunt potius quam honorarunt. Ibi autem pag. 430, scribunt: sperat igitur Noris fore ut hunc nodum nobii solvat Nicolaus Toinardus Aureliacensi. adduntque elogium quod posui pag. 67. Praeterea pag. 438. cum notassent me saepe dicam dicere Patri Harduino, addunt : hinc ut Vaillantii, Cuperi, Patini ceterorumque Antiquariorum durius ab Harduino habitorum, injurias vindicaret, singulis ei capitibus nonnulla XXX, eaque non raro oculos satis ferientia, sed modeste (quam virtutem in eo . . . . . Jure depraedicamus) exprobat. Haec Lipsiae in actis eruditorum edidere. scribit Toinardus noster, se dissertationem meditari de quintuplici epocha Gazenium. at unam tantum & alteram idem vir doctissimus mihi indicavit, more magistri, qui ludo tractandi ensis praest, qui occultum semper ictum discipulis ignotum sibi uni reservat. Interim risi cum vidi a Typographo Harduinum pro Hadriano excutum; quod sane ille indignanter tulisset, melius est enim esse Harduinum viventem quam Hadrianum defunctum. at scito bis etiam meum Typographum pro Hadriano Harduinum edidisse, est enim anagramma, si alteram litteram a superiori parte parumper aperias. Bellorius veteres tuos inter amicos adornat editionem Arcuum Triumphalium. illustriss. Fabrettus libellorum supplicum farragine suffocatur. Vale, Vir summe, bono publico & amicorum, quibus unice vivis. Florentiae die 7. Novembris 1690 » (Noris 1741, lettre CLXXXVII, col. 352-353). +
-Lettre du 31 décembre 1690 (de Florence) : « V. C. Vaillantius sex urbium Syria epochas cum nummorum eclypis misit, quibus meum volumen augerem. sunt Urbium Orthosiados, Germanicia, Arethusa, Zmaitae, Ramathae ac Damasci; si harum aliarumque mihi omissas epochas norint Viri doctissimi & amicissimi Toinardus ac Morellius, tua opera quaeso mihi significent, ut appendicem adornem, cum interim in ceteris exemplaribus nummi imprimuntur a Juvene hujus artis antea ignaro, cui ipse torcular accetera instrumenta emi, ut omnia exemplaria libri de epochis quocumque tandem modo absolverem […] Tibi, Toinardo ac Morellio, uti Antiquariis AN. FF. precatur Henricus Noris. Misi olim tibi aut Toinardo nummum in postica signatum.... AΔPIANION ET. BI. cum Sept. Severo, ut urbis nomen forsean Syriacæ intelligerem. nummum possidet Mayer Bibliopola Lugdunensis. Dissertatio Domini Toinardi de nummis Commodi ætate obsignatis, est iterum in Italia impressa. ea visa Comes Madiobarbus cogitavit vitam Commodi ex nummis describere ; eidem tamen significavi te hanc spartam ingressum, idque in dissertatione eruditissima de nummo Pantheo Hadriani te spopondisse. da V. C. operam ut Morellius omissarum mihi urbium Syriæ epochas indicet, ut quam primum, appendicem ad umbelicum deducam; id sequestro Viro beneficentissimo Toinardo facile mihi impetrabis. iterum Vale &c. » (Noris 1741, lettre CLXXXVIII, col. 353-355). +
-Lettre du 10 avril 1691 (de Florence) : « Ante octiduum scripsi epistolam ad V. C. Morellium, in qua de urbe Hierapoli quædam eidem respondi, quæ statim ac Tabellarius discesserat inepta esse cognovi. nam proposuerat hanc epigraphem nummi IEPOΠOΛEITΩN TΩN ΠPOC TΩ ΠΥPAMΩ petens si uspiam hujusce urbis notitiam apud scriptores invenissem, respondi fortassis legendum IPENOΠOΛEITΩN at perperam, si quidem legendum fuisset in eodem nummo EIPEANOΠOΛEITΩN quæ urbs est in Cilicia secunda, cujus Episcopus Índimus adfuit Synodo Calchedonensi, ubi dicitur Episcopus (mot Irenopolis, in Provincia Isauriæ cujus magna parsantiquitus cum Cilicia censebatur […] Vir Clariss. Morellius ait alium nummum in Regiis Cimeliis inscriptum legi: IEPOΠO KACTABA IEPOC. hunc quoque e Barbarino Scrinio laudat Holstenius V. Cassabala, sive KACTABAΛA. pag. 164. Not. in Stephanum. pater Harduinus pag. 243. vertit : Hierapolitarum Syriæ & Castabalentium sacrum. at quid Castabalensibus cum tam procul diffitis Hierapolitis in Syria? nummus Hierapolitarum ΠPOC TΩ ΠΥPAMΩ, eosdem in Cilicia ad Pyramum fuisse demonstrat. nullus autem dubito quin iidem in nummo Castabalensium indicentur […] Præterea idem eruditiss. Morellius petebat quid in nummo Philippopolitarum significarent KENΔPEICEIA ΠΥΘIA. Holsthenius pag. 346. in Stephanum, id genus ludorum se ignorasse testatur, qui tamen erat in Græcorum omnium libris versatissimus; nec plane divinare possum, unde nam ludi illi Apollinares ita nominati fuerint. habes epistolam Comitis Mediobarbi, qui fine Graecis nummis minus eruditam dissertationem de vita Commodi elucubrabit. […] Vale Vir doctissime, ac finas ut hæc epistola adeat V. C. Morellium, quocum illa loquitur, cui cum salute plenam libertatem Jano illo suo recluso adprecatur. Florentiæ die 10. Aprilis 1691. » (Noris 1741, lettre CLXXXIX, col. 355-356). +
-Lettre du 8 mai 1691 (de Florence) : « at velint, nolint scriptis allocutus sum P. Garnerium, ac proxime P. Harduinum ambos Geographos & alterum etiam Chronologum. at qui mihi materien suppeditarunt viri clarissimi Toinardus ic Vaillantius, illi poenas in tempore dabunt. […] Misit Cl.Vaillantius typum nummi Diadumeniani scalptum ab Arethusis cum epigraphe APEΘOΥCATΩN cujus tamen symbolicam figuram non recte ai quor quidnam sit. rogo ab eodem vel ab alio eamdem mihi expositam significes Suspicor nostrum Toinardum chiragra laborare, nullas enimi ab codem litteras jam diu accipio, qui tamen tot meantea litteris beabat. Nihil enim extundere potui, quod in appendicem mei Voluminis conferet. […] Dominus Scheltrat Vaticana Bibliopolae praefectus, prioris tomi Antiquitatis illustrata editionem poene absolvit, in cuius appendice nummos Presidum Syrie a me publicatos iterum exhibebit, aitque tres nuper Silani numnos ex Syria in urbem allatos, sed epocham silet. Salutes velin Dominum Toinardum, ac V. C. Morellium, a quibus amari instar thesauri duco » (Noris 1741, lettre CXC, col. 357-358). +
-Lettre du 4 juillet 1691 (de Florence) : « Ante octiduum litteras ad te dedi, cum Cyclo Paschali Ravennati imprimendo ultimum diem imponerem. addidi etiam epistolam ad V. C. Vaillantium cum duobus ectypis nummorum C. Pulchri Procons. & C. Fannii Pont. & Praetoris, quae heic initio praemoneo, quod vereor ne bello Sabaudico seviente, epistolae media via intercepta depereant. In praesentia vero, tuam Vir illustriss. operam etiam atque etiam rogo, qua a Viro humanissimo acerga me alias officiosissimo Francisco Pronio typum nummi mihi per necessarium obtineam. est numisma Commodi apud Gabala Syria percussum. In antica parte nomen Imperatoris Commodi in gyrum sive in vacuo circulo describatur juxta prototypum; nam effigiem Commodi ipse postea addam. dein integre pars altera, in qualegitur ΓABAΛEΩN rac, quae est epocha Caesariana una cum altera Laodiceae ducta ab anno urbis Romae 706. Accepi etiam a Patino Trajani nummum retrorsus signatum ΓABAΛEΩN BNP. ex utroque autem video meum erratum, qui ejus urbis Aeram Pompejanam cum Harduino ab A. V. 691. deduxi. ira cogor ea quoque in reab Harduini opinione discedere. fac quaso ut citius quampossis, eum typum accipiam, quia sine eo errore correcto nullum mei operis exemplar distrhaam, siquidem postquam exemplaria illa ad vos Parisios transmisi, cetera apud me retinui, quod eisdem binas dissertationes Pascales additas volebam, quarum prior Cyclum annorum LXXXIV. […] Jubeo salvere, velit nolit, eruditiss. Toinardum, dein V. C. Morellium Bastitanum Parisienſem, bonis omnibus indignam viro fortunam deplorantibus. Schedam transmittead Dominum Vaillantium, laquos schedam citius mihi trasmittendam aut impetres aut extorqueas velim. Scio beneficiendi voluntatem maximas gratias esse in Cilicia occupatissimum ac conventus agere urbium Provinciae sibi decretæ. unicum ejusdem obtusum rogo Syriam versus ad Raphaneam usque & Diospolim; urbes, ut facete Morellius loquitur, regni mei, cujus tamen majori me parte exuet V. C. Toinardus, Palestinam, ac superiorem regionem usque Paneadem occupaturus in historia genealogica ac nummo graphica Herodiadum » (Noris 1741, lettre CXCII, col. 359-360).
-Lettre du 6 juillet 1691 (de Florence) : « Plurimum tuae curæ ac diligentiæ debeo, qui iteratis officiis V. C. Toinardi epistolam ad me mittendam extorsisti ; ille quidem amicorum procul degentium oblitus Harpocrati diuturnius fitabat, vel vetustissimis Assyriorum litteris ac nonetariis epigraphis interpretandis intentus, eas litteras negligebat quibus actior æque ac jucundior inter homines amicitia constituitur, ac constituta servatur. non possum in præsentia ad doctissimum Toinardum rescribere, quod verba tantum darem, interim bona illa spe, te sequestro, impleatur. heri adii Musæum Mediceum, ubi inveni bina numismata argentea, ac tria ærea, quæ defunt in typis aliorum, quæ litteris Assyriis inscripta nudius tertius in tribus pagellis accepi: tum perrexi sole calente ad officinam monetariam magni Ducis, itinere M. ac D. passuum, ac quinque illos nummos tradidi Maximiliano Soldano, quo juvene nemo hic diligentius eosdem delineare potest. ille autem aureis Divorum icunculis pro Sereniss. magno Duce fundendis occupatus, laudata ectypa intra hebdomadem mihi promisit. Novem sunt argentei id genus nummi, quorum duo triplicati servantur, & hi cum alio quopiam sunt inter ære expressos in tabulis Toinardicis, illosque proximis litteris designabo; & illi triplicati sunt optime servati. illos in bilance suspendam cum Tetradrachmis Tyriorum, quorum plurimi sunt in Cimeliis Mediceis. Hinc ad mea gradum facio: in nummo Arethusis Diadumeniani Toinardus noster notat epocham ETO HC at Vaillantius in typo transmisso signavit ETO EΠC, hæret mihi aqua. annuum Imperium Macrini facile prodit epochæ ejusdem initium. illud notandum, num anni mc medio spatio infra ETO scalpti appareant; nam si ita locarentur ETO EΠC, una plane numeratis nota desiceret, cui locus non esset nummo ita sculpto ETO ΠC dubii solutionem per epistolam petas, rogo, a V. C. Antonio Oudineto, cui etiam ob tam promptam mihi beneficiendi voluntatem maximas gratias debeo. scio diligentiam V. C. Toinardi; sed ubi error est irrevocabilis, si semel edatur, non possum non aliquam pati dubitationem ex Vaillantii typo mihi subortam. ipse mallem epocham illam esse EΠC, quia inde reconditam quamdam historicam eruditionem exponerem. quis dabit mihi pennas columbæ ut citissime citra Alpes ad vos pervolem nummum illum invisurus? crucior mora, quia non possum terim mei voluminis exemplaria distrhaere. expecto a te typum nummi apud Virum officiosissimum Dronium Commodiani apud Gabala sculpti; item Diospolis de quo dubium proposui Jo: Vaillantio, cujus curæ Ciliciam dimisi » (Noris 1741, lettre CXCIII, col. 361-362).
-Lettre du 11 juillet 1691 (de Florence) : « Postremas tues litteras una cum inscriptione numismatum a V. C. mei que amantisimo Morellio transmissa, occupatissimus accepi, urgebam enim Typographiam Cycli Ravennatis, cujus e marmore descriptum exemplar aere ductum tibi in praesentia mitto […] Nummos Paneados, Gazae & Ascalonis quos eruditissimus Morellius descriptos mittit, omnes meo in opere edita recensui. illud Anazarbi numisma cum imagine Maximini descriptum est sine epocha, quam tamen in Regia Gaza nummum preferre intelligo. nummus Commodi apud Gabala cum notis TAC, indicat epocham Caesarianam, qualis legitur in proximae Laodicea numismatis, neque hoc in dubium vocari potest. hinc in appendice erratam mihi epocham emendabo. […] Noster Simeonius invenit nummum Pescennii apud Chalcidemin Syria scalptum, quem tu in ipse tum Magnavacca laudane legitimum. ejusdem ille typum excudendum curavit, quem hic habes. V. C. Vaillantius typum nummi Raphaneae cum epocha transmisit, quae haud satis intelligitur, sic ne HΠ, vel ΠC, aut HΠC, velim per schedam amicum roges veros Aera ejusdem characteres; ita enim citius dubii solutionem recipiam abs te, qui omnes in votis meis perficiendis moras abrumpis, ille nuper, immo dudum, vetustam enim epistolam nudius tertius tantum recepi, petiit a me delineationem duorum numismatum argenteorum magni moduli Appii Claudii, Procoss. &c. Fannii POMP. PR. ita enim hic Florentia eos nummos descripserat. at in priori C. PULCHER. legitur, in altero non est POMP. sed PONT. Epistolam Italicam ad eumdem cum legeris abs te signatam eidem deferendam curabis » (Noris 1741, lettre CXCI, col. 358-359). +
-Lettre sans date (fin juillet 1691) (de Florence) : « Vellem certo scire epocham quae scalpta sit in nummo Anazarbensi Maximini Imperatori, num si NT. BNC, prior illa littera B. ante N. in nummo obsevanda est; est ibi Victoria volitans Imperatorem coronans &c. (Noris 1741, lettre CXCIV, col. 358-359). +
-Lettre du 13 août 1691 (de Florence) : « Accepi typos numismatum Gabalensium, ac praecipue mihi placuit Dronianus Commodi cum Epocha ΓΛC, in quo cum Commodus bene barbatus appareat, palam colligimus eam Epocham non esse Pompeianam deductam ab anno Urbis Romae 691, quo Pompeius in Syria fuit; alias annus ille ΓΛC 233, concurreret cum anno Urbis 924, quo anno Commodus imberbis puer annum vitae decimum agebat. Barba quidem homines indicat senescentes ; at eo in nummo Gabalensium Epocham juniorem ostendit. Nam uti Gabala M. P. XII tantum Laodicea distabant, ita eodem anno Urbis Romae 707 novam cum Laodicenis Epocham innexere, qua de re fusius in libro de Epochis disputavi, ubi adverti Laodicenos annum primum novae aerae ab autumno A. V. 706 collegisse. Hinc in laudato Gabalensi nummo annus ΓΛC 233 coepit ab autumno A. V. 938, sexto imperii Commodi a morte M. Aurelii patris. In typo alterius nummi legitur anterius ANTΩ et retrorsus cum Jove sedente, etc., ΓABAΛEΩN, et subtus ENC, ut sit annus 255. At Antoninus Caracalla ibi imberbis obsignatur. Hinc, secus ac in altero Commodi, genae nulla barba asperata; nummum juniorem produnt; unde media nota numeralis non est N, sed M, videlicet EMC, 145, qui iniit ab autumno A. V. 950. Haec poteris tuo commodo de eo Commodi nummo viro spectatissimo humanissimo ac candidissimo Dronio significare. [...] V. C. Morellium ex Bastitana arce egressurum, in qua diutius praisidiarium vir Helveticus egit ; non quod fuerit praesidio arcis, qui ibi in custodia detinebatur, sed quod mihi aliisque nummaria; eruditionis studiosis ibidem quoque praesidio fuit; cujus cum libertatem intellexero, grandiori sono Horatianum versum canam : O et praesidium et dulce decus meum ! Viros praestantissimos Oudinetum, Dronium ac Vaillantium salutes velim” (Noris 1741, lettre CXCV, col. 364-366 ; Caillemer 1885, lettre 3, p. 22-26). +
-Lettre du 5 octobre 1691 (de Florence) : « Comes Mediobarbus rei nummariae valedixit; est enim destinatus ab Imperatore Leopoldo Advocatus fiscalis omnium Feudorum Imperialium in Italia » (Noris 1741, lettre CXCVI, col. 366-367). +
-Lettre du 8 novembre 1691 (de Florence) : « Non ho ricevuto lettere da monsieur Toinard, al quale spero capiteranno gl’mpronti in solfo delle medaglie Ebree, delle quali già gli mandai li disegni fatti con ogni maggiore diligenza e similitudine con gli originali. in tanto da quei solsi dovranno dileguarsiquei dubbi, ch'egli diceva provare in alcuni caratteri diversamente figurati. […] In questa settimana ho terminata la revisione del mio libro de epochi, con le appendici di 17. medaglie, alcune delle quali ho riposto a suoi luoghi, col rifare le pagine. il nuovo frontispizio oggi lo in vio a cotesto Ill. Nunzio Niccolini. Nel suo Palazzo ha quì monsig. molte belle medaglie, le quali però non ho veduto, benchè il Sig. Marchese nipote di sua Signoria Ill. più volte me ne abbi parlato. […] Io non so come la prenderà, stante che lo vedo cotanto delicato ne' pontigli di tali materie, una di tali osservazioni é la iscrizione della medaglia d'Erode Antipa, che ora nel mio libro sta come nell'accluso dissegno; e già che ho ristampato quel foglio, ed ho descritta un'altra medaglia dello steso Erode con l'anno ΛΔ. col dire che il dissegno lo darà monsieur Toinard. certamente ciò poco gli ha per piacere. Ma io l'ho posta per correggere ciò, che prima aveva scritto, essere la prima medaglia coniata in sepsori; ove ora dico essere fatta in Tiberiade. […] Il Cupero mandò al Sig. Witz un esemplare del libro de epochis; ma molto mi rincresce che il Sig. Spanemio non abbia ricevuto quello, che nel passato Aprile gli mandai consegnato al Secretario della Sposa Medicea Palatina. al medemo Secretario donai un'altro essemplare col solo motivo, che da Dussemdorp mandasse l'altro a Cleves per essere poi di là trasmetto al Sig. Spanemio. Erano ambidue gli essemplari legati nobilmente con ornamenti d'oro ec. questo Secretario mi disse, che aveva più volte in Parigi parlato col Sig. Spanemio ec. che però io gli consignai con buona speranza il detto volume. il nome di quello è il Sig. Daniele Steingens, Secretario di Stato del Serenissimi Electore Palatino. potrà V. S. ciò scrivere al Sig. Spanemio, acciò ricuperi il libro già 8. mesi mandatogli. Riverisca monsieur Morel, e gli dirà, che molto mi è rincresciuto non potere nominarlo come autore delli dissegni della mia appendice; poichè ciò era mio debito, e le bacio con riverente ossequio le mani. Firenze 8. Novembre 1691 » (Noris 1741, lettre CXCVII, col. 367-369).
-Lettre du 14 décembre 1691 (de Florence) : « Misi ad Anissonium Lugdunensem quinquaginta exemplaria mei voluminis de epochis, jam aucti & emendati, ob additas binas de Cyclis Pascalibus dissertationes, titulum etiam mutavi, quem nuper misi huc ad illustriss. ominum Nuncium Apostolicum Nicolinum. inter jussi Anissonio ut quinque tibi exenmplaria mitteret, quorum primum trades praestantissimo ac humanissimo Viro Morellio, alterum tibi retinebis. tertium debetur Domino Toinardo. quartum habeat V. C. Vaillantius una cum quinto; siguidem duorum voluminum debitorem me eidem pridem per litteras feci. praeterea addidi fasciculum tibi inscriptum, in quo est exemplar epistolae Consularis, ac bina itidem exemplaria Censura ad notas Geographicas Joannis Garnerii. rursus ſunt plura folia quae continent emendata & addita libro de epochis, quae tradere poteris spectatissimo ac beneficentissimo Viro Francisco Dronio, item Oudineto, aliisque qui prius meum volumen accepere, nempe praefecto Regia Bibliotheca, Patri Joanni Mabillonio, & Toinardo, & Vaillantio, si easdem additiones velint. […] Jacta est alea, nullum exemplar destinavi Antonio Oudineto, quod is utitur illo, quod Regio Cimelio contraditum fuit. quodve missis additionibus suppleri potest quod si vir erga me beneficentissimus aliud exemplar velit, poteris illud quod tibi antea misi, eidem correctum auctumque tradere, cum deinceps tibi superfluum sit futurum; vel rescribam Anissonium jubens, ut plura ad te exemplaria transmittat. Noster Toinardus totus jam tripudiat in acceptis sulphureis typis numismatum Hebraeorum, in quorum uno numerum notavit nusquam in aliis sibi observatum, quo pretium eidem ut pote rariori additum scribit. id plane casu factum est. Nam cum in Cimeliis Mediceis tres essent nummi eiusdem typi, cum iisdem omnino hinc inde Assyriis in gyro inscriptionibus, ego jussi illum in sulphure duci, qui alios con similes litterarum eminentia superabat. at in area nummi est littera 4, cum in aliis duobus sit 2, quann diversitatem ipse apud Assyrios Analphabetus non adnotaveram. at Toinardus ait priori nota numerum quaternarium, posteriori vero binarium designari; unde & nummi raritatem etiam atque etiam commendat […] Carola Chaterina Patina Caroli Celebris Antiquarii filia nuper volumen Italice in folio evulgavit, in quo insignium Pictorum iconas aere ductas lepidis Commentariis illustrati in fine voluminis tota familia Patiniana figuratur, nempe pater cum uxore ac duabus filiabus. scripsi autem ad Carolum Patinum eius filiam tantum plus sibi famae supra patrem collegisse, quantum amplissima ista figura editas ab ipso Caesarum iconculas superant, & quanto plures lectores habent, quae Vernaculo sermone, quam quae Latino Graecoque, uti ipse fecit, conscribuntur, ex litteris Domini Toinardi intellexi virum insignem Andream Morellium libertati restitutum, quo nuncio incredibilem voluptatem concepi, agre enim & acerbe ferebam virum, cujus nomen in ore fama quaqua versum litteratarum gentium cum plausu volitabat, intra arcem longiori tempore detineri. […] Epistolam ad V. C. Morellium lectam, sigillo quopiam postea signatam reddes » (Noris 1741, lettre CXCIX, col. 371-373).
