This is only a TEST WIKI! The live FINA Website and Wiki can be found here: https://fina.oeaw.ac.at

Grand document

From Fina Wiki

Name der Seite. (de)

Showing 20 pages using this property.
G
-Lettre du 9 août 1698 (de Bologne) : « Non mi dia dell’Ill.mo, ho una certa esperienza a trattare » (Archivio di Stato di Bologna, FMC, IV, 57/717 ; voir Missere Fontana 2012, p. 247, note 57).  +
-Lettre du 5 nov. 1698 (de Bologne) : « Non mi dia dell’Ill.mo, ho una certa esperienza a trattare » (Archivio di Stato di Bologna, FMC, IV, 57/717 ; voir Missere Fontana 2012, p. 247, note 58).  +
Lettre du 6 mai 1680 (de ?) : il visite le médaillier de Cattaneo et lui propose des échanges (Florence, Biblioteca Nazionale Centrale, Epistolario Maganvacchiano, M. S. Cl. VIII; F. Missere Fontana 2000, p. 169, note 36).  +
-Lettre de 1689 ( ?) : le duc de Parme s’intéresse aux monnaies, et notamment à celles publiées par Mezzabarba ; mais il interdisait la visite (F. Missere Fontana 2000, p. 176).  +
Lettre du 14 février 1747 (de Florence): "Giuseppe Buondelmonti fa divotissima riverenza all'eccellentissimo signor dottor Cocchi, e lo prega a volerli significare se le medaglie annesse al presente biglietto li sembrino moderne, se abbiano qualche pregio, e specialmente se la medaglia di Ottone sia falsa" (Archivio Baldasseroni, Epistolario Cocchi, 315/3; Fileti Mazza - Tomasello 1996, p. 78).  +
-Lettre du 23 août 1727 (de Rome) : “La ringrazio della fatica benché vana, in ricercare lo Stradiotto, e circa Monsignor Arcivescovo Ansidei, ecco quello che le posso suggerire per formare la dedicatoria. Ella il lodi per la cognizione di amendue le giurisprudenze, come ho fatto io nel Dyco. Dica che di più è affezionato alle lettere interiori e alle discipline liberali, e che ha un museo insigne di medaglie rare e di altre antichità più cospicue, che sono le sue delizie.”(Firenze, Biblioteca Marucelliana, BVII, 12, f° 41r-v – online).  +
-Lettre du 9 septembre 1727 (de Rome): “Tengo qui presso di me i disegni delle antichità di Cupra, colonia degli antichi Etruschi, datemi dal Signor Abate Recchi, e prima di fargli intagliare, sarà ben fatto che sappiamo l’intenzione di lei sopra la misura e la grandezza del rame, adattabile al libro. Circa poi le medaglie arabiche trovate nella medesima colonia, si faranno intagliare anco queste, ma il foglio della spiegazione in cui dovrà andare qualche parola arabica, che si piglierà dalla stamperia di Propaganda, io credo che sarà bene che si faccia qui, e perciò si potrà far che sia l’ultimo foglio del suo libro, per seguire il numero delle pagine di esso, e far che dopo non ne segua altro. Basta, vi pensi ancor ella, e ne dia avviso a suo comodo. Circa le iscrizioni che desidera per impinguare il libro, ci vuole un poco di flemma, perché credo di averne io qualche numero da me copiate. Martedì a sera morì il Sabbatini, e lasciò tutte le cose sue a un nipote, e potrà dirlo al nostro Sig. Senator Buonarroti, come pure al Sig. Abate Andreini, entrambi i quali io riverisco divotamente. (Firenze, Biblioteca Marucelliana, BVII, 12, f° 37r – online).  +
Lettre du 1 janvier 1729 (de Rome): “Godo d’intendere che il Sig. d’Orville sia giunto a salvamento, e gli scrissi già alcune settimane ma non ho veduta risposta. Sento con molto piacere che ella abbia principiata la stampa dei Marmi del Doni, e farà un gran beneficio alla Repubblica Letteraria con questa edizione; [...] Le Lettere scritte al Doni, saranno quelle stesse che io vidi già anni, tra le quali ne erano d’Isacco Vossio. L’assunto di dar fuori il Museo Mediceo, sarà applauditissimo, e bisognerebbe [c. 80 v.] passare anche alle medaglie, o almeno stampar l’indice composto magistralmente dal Card. Noris, al qual proposito sappia che l’amico di Verona ha stampato un libro degli Anfiteatri nel quale non ha posto il suo nome per modestia, ma dentro nel libro parla da pertutto di se medesimo con molta parzialità” (Firenze, Biblioteca Marucelliana, BVII, 12, cc. 80r-81r – online).  +
-Lettre du 17 avr. 1703 (de Rome) : « un medaglione greco di Commodo con un rovescio, che non neggo nominato da nunno, ed é di Esculapio a sinistra, e Diana alla diritta. Intorno ci si legge ; e sotto ---. Il Mgr Canonico Sanfeli ce, con cui & fa spero menzione di sei, ha due iscrizioni da mandarle, inedite « (Paris, BnF, Fonds français 17708, f° 32v).  +
-Lettre du (10 avril 1728): Welcomes him to Florence in gracefully and playfully complimentary words, and hopes he will find himself taken to their hearts by the persons of illustrious standing there. He rejoices in the forthcoming issue of Morellius’ numismatic treasures, which has long been awaited to enrich other museums and illuminate antiquity. He adds a few further items, e.g., thanks O. for news of new literary productions, especially the Pithoean poems which Burmann has begun to get printed. (Oxford, Bodelian Library, MS D’Orville 486 fol. 83).  +
-20 Dec. 1786 (from): "Schöne Münzen hat er [sc. Doktor Münter] gesammelt und besitzt, wie er mir sagte, ein Manuskript, welches die Münzwissenschaft auf scharfe Kennzeichen, wie die Linnéschen sind, zurückführt. Herder erkundigt sich wohl mehr darum, vielleicht wird eine Abschrift erlaubt […] wir müssen doch auch, früh oder spat, in dieses Fach ernstlicher hinein.” (Woytek 2022a, p. 396, note 160; Ehling 2022, p. 462)  +
-12 April 1787 (from): „Man zeigte uns heute das Medaillen-Cabinet des Prinzen Torremuzza. Gewissermaßen ging ich ungern hin. Ich verstehe von diesem Fach zu wenig und ein bloß neugieriger Reisender ist wahren Kennern und Liebhabern verhaßt. Da man aber doch einmal anfangen muß, so bequemte ich mich und hatte davon viel Vergnügen und Vorteil. Welch ein Gewinn, wenn man auch nur vorläufig übersieht wie die alte Welt mit Städten übersäet war, deren kleinste, wo nicht eine ganze Reihe der Kunstgeschichte, wenigstens doch einige Epochen derselben uns in köstlichen Münzen hinterließ. Aus diesen Schubkasten lacht uns ein unendlicher Frühling von Blüten und Früchten der Kunst, eines in höherem Sinne geführten Lebensgewerbes und was nicht alles noch mehr hervor. Der Glanz der sicilischen Städte, jetzt verdunkelt, glänzt aus diesen geformten Metallen wieder frisch entgegen. Leider haben wir andern in unserer Jugend nur die Familien-Münzen besessen, die nichts sagen, und die Kaiser-Münzen, welche dasselbe Profil bis zum Überdruß wiederholen: Bilder von Herrschern, die eben nicht als Musterbilder der Menschheit zu betrachten sind. Wie traurig hat man nicht unsere Jugend auf das gestaltlose Palästina und auf das gestaltverwirrende Rom beschränkt! Sicilien und Neugriechenland läßt mich nun wieder ein frisches Leben hoffen. Daß ich über diese Gegenstände mich in allgemeine Betrachtungen ergehe, ist ein Beweis, daß ich noch nicht viel davon verstehen gelernt habe; doch das wird sich mit dem übrigen nach und nach schon geben" (FA I 15, 1, p. 268; Ehling 2022, p. 463).  +
-17 April 1787 (from Monreale): „Die Mönche ließen uns ihre Sammlungen sehen. Von Altertümern und natürlichen Sachen verwahren sie manches Schöne. Besonders fiel uns auf eine Medaille mit dem Bilde einer jungen Göttin, das Entzücken erregen mußte. Gern hätten uns die guten Männer einen Abdruck mitgegeben, es war aber nichts bei Handen, was zu irgend einer Art von Form tauglich gewesen wär" (FA I 15, 1, p. 266; Ehling 2022, p. 463, note 43).  +
-2 May 1787 (from Catania): „Wir wurden zum Prinzen [Vincenzo VI. Paternò Castello (1743–1813), Anm. d. Verf.] geführt, der, wie man mir schon bemerkt hatte, uns seine Münzsammlung aus besonderem Vertrauen vorwies, da wohl früher seinem Herrn Vater [Ignazio V. Paternò Castello (1719–1786), Anm. d. Verf.] und auch ihm nachher bei solchem Vorzeigen manches abhanden gekommen und seine gewöhnliche Bereitwilligkeit dadurch einigermaßen vermindert worden. Hier konnte ich nun schon etwas kenntnisreicher scheinen, indem ich mich bei Betrachtung der Sammlung des Prinzen Torremuzza belehrt hatte. Ich lernte wieder und half mir an jenem dauerhaften Winckelmannischen Faden, der uns durch die verschiedenen Kunstepochen durchleitet, so ziemlich hin. Der Prinz, von diesen Dingen völlig unterrichtet, da er keine Kenner, aber aufmerksame Liebhaber vor sich sah, mochte uns gern in allem, wornach wir forschten belehren.“ (FA I 15, 1, p. 312; Ehling 2022, p. 463).  +
-Venlo, Limburgs Museum, collective Schillings: texte en latin (traduction en néerlandais par Frans Slits: “Ik heb jouw Fasti Consulares gezien. Wat moet ik het meest bewonderen? De zorgvuldigheid om zo veel munten te zoeken? Het geluk om ze te vinden? Of de hand en de techniek om ze weer te geven? En ook al maken de gebroeders Laurijns, door wier zuinigheid en vermogen die geweldig grote hoeveelheid munten bijeen gebracht is, aanspraak op de eerste twee, het derdeis zeker jouw eigen verdienste en er zal niemand zijn die aan die lof iets afdoet. Goed gedaan Goltzius! Laat anderen zich maar inzetten voor deze tijd en voor de mensen van nu; beeld jij voor ons maar magistraten, opschriften, steden en triomfen uit de oudheid af, en nog meer. Geloof me maar: tegelijk daarmee zul je tevens je eigen naam vereeuwigen. Etc. » (Benders 2019, p. 69-70)  +
-La Haye, Museum Meermanno-Westreenianum (Ms. 10 C 25), Imperatorum Imperatricum et Caesarum romanorum numismata aurea, argentea, aerea, a Julio Caesare ad Justinianum, in fol. mar. rouge doré sur tr. et à filet. Volume très précieux dont toutes les médailles, au nombre d’environ 6600, ont été dessinées de la main du savant H. Goltzius, coté dans Lipsius, Bibl. Num t. 1, p. 153. C’est le n° 2112 du Cat. de M. de Boze, il passa de ce cabinet dans celui du Prés. de Cotte, et le défunt en fit l’acqisition, pour 600 francs, à la vente de cette bibliothèque sous le N° 2000 (Van Damme 1807, p. 108, n° 672). Manuscrit ayant appartenu à Jean-Jacques Chifflet, présentant des centaines de dessins de monnaies romaines impériales (Scheller 1978, p. 66, note 113).  +
'Bodleian Library, MS Ashmole 1148, ff.397ff., consists of 85 handwritten pages by Ashmole, headed ‘Transcribed from Abraham Gorlaeus his Thesaurus Numismatum Romanorum, Printed 1605’. It is an exact transcription, and presumably was what Ashmole worked from. The ‘Omissa’ at the end of Gorlaeus have been inserted in the correct places. Puzzlingly there do seem to be a few other additions.' (Burnett 2020b, p. 341 n. 201)  +
Lettre du 12 avril 1726 (de Göttweig Abbey): Instead, he gave clear instructions for the transaction: before paying the money, Bockleth should inspect the collection, count the pieces and compare them to the catalogue. After payment, the collection should immediately be transported to Vienna. Concerning transportation, Bessel considered the walnut cabinet as not suitable and asked Bockleth to have a wooden box made. (Library of Göttweig Abbey Cod. 691 129r–130v; voir Mayer 2020).  +
Lettre du 17 avril 1726 (de Göttweig Abbey): Later, Bessel reminded Bockleth that Maria Margaretha Sigler should guarantee that there were no forgeries in the collection (Library of Göttweig Abbey Cod. 691 154r–v; voir Mayer 2020).  +
'y<sup>e</sup> finest which has ever been in Holland as well of y<sup>e</sup> number as pretiosity of Coins, and other Antiquities. ...Because you are a great lover of such Antiquities and understand ’em perfectly wel, I thought it not inconvenient to give you a full account of.' Götze goes on to describe gold coins [in the collection of Jacob de Wilde] of Pupienus, Manlia Scantilla and Didius Julianus, bronzes of Bonosus and Martianus (presumably both fakes), and a coin of Byzantium (?). (BL, Add MS 22910, ff.472-3; Burnett 2020b, p. 587)  +